مشکل از این نیست که بهقدر کافی تلاش نمیکنید.
بسیاری از زوجها هنوز یکدیگر را دوست دارند، اما راه رسیدن به هم را گم کردهاند. گفتوگوها بارها به مشاجره ختم میشوند، سکوت جای صمیمیت را میگیرد و هر دو نفر احساس میکنند دیده یا شنیده نمیشوند.
گاهی موضوع دعواها تغییر میکند، اما الگوی میان دو نفر همان است: یکی بیشتر اعتراض میکند و دیگری بیشتر عقب میکشد؛ یکی بهدنبال نزدیکی است و دیگری برای آرامشدن فاصله میگیرد. بهتدریج هر دو طرف احساس تنهایی میکنند.
زوجدرمانی فضایی فراهم میکند تا این الگوها را بدون سرزنش یکدیگر بهتر بشناسید و راههای تازهای برای گفتوگو و ارتباط پیدا کنید.

چه چیزی زوجها را به اینجا میآورد.
- مشاجرههای مکرر و حلنشده؛
- فاصلهٔ عاطفی یا کاهش صمیمیت؛
- مشکلات مربوط به اعتماد و وفاداری؛
- دشواری در بیان نیازها و احساسها؛
- اختلاف دربارهٔ فرزندان، خانوادهها یا مسائل مالی؛
- تفاوتهای فرهنگی یا مهاجرتی؛
- تغییرات مهم زندگی؛
- دودلی دربارهٔ ادامهٔ رابطه؛
- یا نیاز به همراهی برای جداییای محترمانه.
لازم نیست رابطه در آستانهٔ پایان باشد تا برای زوجدرمانی مراجعه کنید. هرچه الگوهای آسیبزا زودتر شناخته شوند، امکان تغییر آنها بیشتر خواهد بود.

چگونه با زوجها کار میکنم.
در جلسات نخست، هر دو نفر فرصت دارند برداشت و تجربهٔ خود را بیان کنند. هدف تعیین مقصر یا داوری دربارهٔ حقانیت یکی از طرفین نیست.
بررسی میکنیم که تعارضها معمولاً چگونه آغاز میشوند؛ هر یک از شما هنگام احساس تهدید یا نادیدهگرفتهشدن چگونه واکنش نشان میدهد؛ چه نیازهایی پشت خشم، سکوت یا فاصلهگرفتن پنهان ماندهاند؛ و چگونه میتوان گفتوگویی روشنتر و محترمانهتر ایجاد کرد.
زوجدرمانگر وکیل یا داور هیچیک از طرفین نیست. تمرکز بر رابطه و الگویی است که میان دو نفر شکل گرفته است.
این به معنای نادیدهگرفتن رفتارهای آسیبزا نیست. اگر خشونت، تهدید یا ترس جدی در رابطه وجود داشته باشد، نخست باید امنیت افراد بررسی شود. در چنین شرایطی ممکن است زوجدرمانی مشترک، دستکم در آن مقطع، روش مناسبی نباشد.
اگر به جدایی فکر میکنیم چه؟
هدف زوجدرمانی حفظ رابطه به هر قیمت نیست. گاهی نتیجهٔ فرایند، بازسازی رابطه است و گاهی کمک میکند زوج به تصمیمی روشنتر دربارهٔ ادامه یا پایان آن برسد.
اگر جدایی انتخاب شود، درمان میتواند به شکلدادن به جداییای محترمانهتر و مسئولانهتر کمک کند؛ بهویژه زمانی که فرزندان مشترک وجود دارند.
از نخستین پیام تا نخستین جلسه.
-
درخواست
از طریق فرم برایم مینویسید یا تماس میگیرید. کافی است در آغاز یکی از شما تماس بگیرد. ظرف دو روز کاری پاسخ میدهم.
-
نخستین جلسه
90 دقیقه، هر دو با هم. از هر دوی شما میپرسم چه چیزی شما را به اینجا آورده، چه باید تغییر کند و از کی اینطور شده است.
-
ارزیابی من
در پایان صریح به شما میگویم که ماجرا را چطور میبینم و اینکه آیا به نظرم با هم به جایی میرسیم. سپس هر دوی شما تصمیم میگیرید که باز بیایید یا نه.
-
ادامهٔ کار
شمار ثابتی از جلسهها در کار نیست. بسیاری از زوجها با فاصلهٔ دو هفته آغاز میکنند و بعد فاصلهها را بیشتر میکنند. پس از حدود چهار جلسه با هم جمعبندی میانی میکنیم.
آنچه باید بپردازید، کامل همینجا نوشته شده است.
- جلسه، 90 دقیقه هر دو با هم، در مطب. 220 €
- مالیات بر ارزش افزوده برخلاف رواندرمانی، زوجدرمانی مشمول مالیات بر ارزش افزوده است و این مالیات در همان مبلغ گنجانده شده است. 19 %
- پرداختکننده تماماً پرداخت شخصی. بیمههای درمانی خصوصی و کمکهزینهٔ درمانی کارمندان دولت (Beihilfe) هزینهٔ زوجدرمانی را بازپرداخت نمیکنند. پرداخت شخصی
جلسهها در مطب، در فرانکفورت آمماین برگزار میشود. صورتحسابی برای یک خدمت مشاورهای دریافت میکنید که مالیات بر ارزش افزوده در آن جداگانه نوشته شده است.
چرا هیچ بیمهای هزینهٔ آن را نمیپردازد.
زوجدرمانی از نظر قانونی درمان بیماری نیست. بحران رابطه تشخیص بالینی نیست. به همین دلیل نه بیمههای خصوصی و نه Beihilfe هزینهاش را نمیپردازند، و به همین دلیل برخلاف رواندرمانی 19 % مالیات بر ارزش افزوده در مبلغ گنجانده شده است.
این ماجرا سویی هم دارد که بسیاری از زوجها آگاهانه قدر آن را میدانند: هیچ تشخیصی ثبت نمیشود، صورتحسابی به جایی فرستاده نمیشود و چیزی به شخص ثالث گزارش نمیشود. آنچه اینجا گفته میشود، در همین اتاق میماند.
اگر در جریان کار روشن شود که یکی از شما بیماریای دارد که به درمان نیاز دارد، مثلاً افسردگی یا اختلال اضطرابی، صریح به شما میگویم. آنوقت با هم دربارهٔ اینکه چه درمانی مناسب است و چه کسی آن را بر عهده میگیرد حرف میزنیم.
آنچه زوجها میپرسند پیش از آنکه بیایند.
اگر همسر یا شریک زندگیام نخواهد بیاید چه؟
آیا این موضوع در پروندهٔ بیمه ثبت میشود؟
چند جلسه لازم داریم؟
سه خط کافی است.
برایم بنویسید که موضوع تقریباً چیست. ظرف دو روز کاری پاسخ میدهم. اگر من فرد مناسبی برای شما نباشم، همین را میگویم و جای مناسبتری را معرفی میکنم.
درخواست نوبتلطفاً تشخیص یا جزئیات حساس را در فرم ننویسید.